RASPA
RASPA
Kendi tınlar (İdiofon) çalgılar arasında yer alır. Neolitik çağın çömlekçilik öncesi önde gelen çalgıları ya da ses elde edilen nesneleri kendi tınlar çalgılardır (idiofonlar). Koyun, keçi ya da sığırların kürek kemiklerinin üzerine açılan çentiklere sert bir cisimle sürtülerek çalınan ve “Raspa”, “Balık Sırtı” gibi isimler verilenler ile iki taşın birbirine vurulması ile metal öncesi zil görevi yapanlar bunlar arasındadır. Anadolu’da üretilmiş ve Raspa olarak adlandırılmış olan çalgıların 40 civarındaki örneklerine, Türkiye’deki müze ve depolarında rastlanmaktadır. Farklı ölçülerde üretilmiş olan çalgıların, dönemin ritüellerinde kullanıldığı düşünülmektedir.
Kaynak: Müzikolog Oğuz Elbaş